سلامت روان ،اجتماعی و اعتیاد
معرفي واحد سلامت روان
   سلامت روان به مفهوم تامين و ارتقاء سلامت رواني فردي و اجتماعي، پيشگيري از ابتلاء، درمان مناسب بيماريهاي رواني و توانبخشي بيماران رواني مي باشد و با فرض اين تعريف مجموعه فعاليتهاي زير را دربر مي گيرد.
                       ۱-اجراي برنامه سلامت روان روستايي و شهري 
                       
۲- انجام فعاليتهايي كه در جهت گسترش سلامت رواني و اجتماعي فرد باشد
                       3 - آموزشهاي عمومي به منظور جلوگيري از ابتلاء به بيماريهاي رواني و عصبي؛
                       ۴- آموزش مهارتهاي زندگي از جمله مهارت ارتباطي - مقابله با استرس - حل مسئله -   قاطعيت، خود  آگاهي و ...؛
                        ۵- آموزش شيوه فرزند پروري؛
                        6- آموزش مداخلات رواني در پيشگيري از بلاياي طبيعي؛
                        7- آموزش پيشگيري از اعتياد و سوء مصرف مواد؛
                        ۸- آموزش تشخيص و درمان بيماريهاي روان پزشكي؛۹
                        9- تهيه پمفلتها و جزوات آموزشي؛
                      10- درمان به موقع و مناسب بيماران به منظور جلوگيري از شيوع بيماريهاي رواني؛
                       11- برنامه پيشگيري از خودكشي
   خدمات سلامت روان
۱- آموزش؛
۲- مبارزه با علل بيماري و يا عوامل موثر در انتقال آن؛
۳- كاهش آسيب پذيري فردي و ايجاد محيط مناسب در اجتماع به منظور كاهش خطر ابتلاء افراد به بيماري؛
۴- مشاوره و راهنمايي گروهي و فردي؛
۵- بيماريابي و كمك هاي اوليه؛
۶- اصلاح نظام مراقبتي در افراد سالم و بيمار.
   جمعيت هاي آسيب پذير در سلامت روان شامل:
   بيماران و معلولين رواني، عقب ماندگان ذهني - بيماران صرعي، سالمندان، معتادان، بيكاران، نيازمندان اقتصادي و كودكان و نوجوانان، زنان باردار و مطلقه و داغديده، افراد بي سرپرست، زندانيان و مهاجران، از گروههاي آسيب پذيرتر و جمعيتهاي هدف در برنامه هاي سلامت روان مي باشند.